Θ. Τζάκρη - Τοποθέτηση στην τηλεδιάσκεψη της Ν.Ε ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία για την Παιδεία

2020-05-07

Διανύουμε μια κυβερνητική περίοδο κατά την οποία επιχειρείται ένας συνολικός κακόβουλος αναθεωρητισμός με στόχο μέσα και από την καθολική εξαγορά των μέσων ενημέρωσης να εμπεδωθεί στην δημόσια συνείδηση η άποψη ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποτελεί το σωματίδιο Χιγκς που οδηγεί μέσα από το BIG BANG του νεοφιλελευθερισμού, μέσα σε ένα σύμπαν κανονικότητας, στην θέση ενός κοσμικού πολιτικού χάους.

Μας θέλουν ως θεατές και ακροατές ενός σωτηριολογικού αφηγήματος και δεν διστάζουν να γίνουν ακόμη και γραφικοί ή γελοίοι προκειμένου να υπηρετήσουν τον στρατηγικό τους στόχο. που δεν είναι άλλος από την αποδόμηση των δημοκρατικών θεσμών σε όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής. Από αυτή την στρατηγική της παραγωγής διαρκώς περισσότερης ημιμάθειας και διαστρέβλωσης της πραγματικότητας δεν μπορούμε να ξεφύγουμε, αν δεν δίνουμε καθημερινά μία μάχη χαρακωμάτων με κάθε έναν και κάθε μία από τους εμπνευστές και εκτελεστές αυτής της επιχείρησης.

Η αποδόμηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που επιχειρείται μέσα από το νομοσχέδιο δεν αποτελεί ένα μικρό κεφάλαιο του εγχειρίδιου της νέας κανονικότητας . Αποτελεί πυλωνικό κεφάλαιο ισοδύναμο με τα κεφάλαια διάλυσης του περιβάλλοντος, των εργασιακών σχέσεων και της ιστορικής μνήμης.

Ο φόβος τους για την δημόσια και ζώσα τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι υπαρξιακός. Διότι ορέγονται μια κοινωνία χωρίς διαλεκτική αντιπαράθεση, διεπιστημονική προσέγγιση και πτυχία που αντιστοιχούν σε αποτέλεσμα πραγματικής ακαδημαϊκής διεργασίας. Για αυτό και μία από τις πρώτες διατάξεις που ψηφίστηκαν από την σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ήταν η εξίσωση των πτυχίων των ιδιωτικών κολλεγίων με τα πτυχία των δημοσίων πανεπιστημίων. Αναθεωρώντας την αξία του δημόσιου πανεπιστημίου και καθιστώντας αποδεκτή την ισοδυναμία του με εταιρείες παροχής πτυχίων, δημιουργούν μια σκληρή ταξική επικράτηση της μετριότητας σε κάθε επίπεδο.

Η δήθεν αριστεία που ευαγγελίζεται η κυρία Κεραμέως είναι "πλίνθοι τε και κέραμοι ατάκτως εριμμένοι " και σε οποιαδήποτε περίπτωση δεν συνιστούν πολιτική τριτοβάθμιας εκπαίδευσης προηγμένου ευρωπαϊκού κράτους.

Για να σταθώ σε ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα της λογικής τους θα αναφερθώ σε αυτό που έκαναν στην Πέλλα. Με στόχο να αποδυναμώσουν το δρομολογημένο από τον ΣΥΡΙΖΑ εγχείρημα, ακαδημαϊκού διεμβολισμού της ευρύτερης βαλκανικής, μέσω της ίδρυσης σχολής Μουσειολογίας, ως τμήμα του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος και αντίστοιχα τμήματα σε άλλους νομούς, ως συνέχεια της εγκαθίδρυσης μιας ειρηνικής βιώσιμης σχέσης με τους βόρειους γείτονές μας.

Το ίδιο συνέβη και με την κατάργηση των άλλων 4 προγραμμάτων σπουδών, πανεπιστημιακής εκπαίδευσης σε διάφορα θεματικά αντικείμενα (Σχολή Γαλακτομίας στο Ινστιτούτο Κτηνοτροφίας στην Παραλίμνη, Τμήμα Agrlogisticsκαι Τυποποίησης και Συσκευασίας Αγροτικών προϊόντων στην Σκύδρα, Τμήμα Τουριστικών Επαγγελμάτων στην Έδεσσα και θερμαλιστικής θεραπευτικής Αποκατάστασης στην Αριδαία) με την οποία ουσιαστικάυπονομεύουν στην πράξη το δημόσιο πανεπιστήμιο γιατί είναι βέβαιο ότι ο ιδιωτικός τομέας θα παράξει στο μέλλον αντίστοιχα αντικείμενα γνωστικά επί χρήμασι.

Αν κάνουμε μια προβολή αυτής της πρακτικής στο σύνολο των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας και ασχοληθούμε έτσι ώστε να εντοπίσουμε τι υπονομεύει η συρρίκνωση καθενός ιδρύματος, τι υπονομεύει η συρρίκνωση της έρευνας στο δημόσιο πανεπιστήμιο τότε θα αντιληφθούμε ότι ο πυρήνας του προγράμματος του καθεστώτος Μητσοτάκη είναι η υποκατάσταση της δημοκρατίας από ένα σύστημα εταιρικής διακυβέρνησης.

Έχουμε χρέος να υπερασπιστούμε την καθολική δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση σε κάθε σημείο της χώρας. Ώστε να σφραγίσουμε και την παραμικρή κερκόπορτα. Δείτε την ζευγοποίηση μέσα από πρόσφατα παραδείγματα. Αφήνουν τον κόσμο του πολιτισμού να καταρρεύσει αβοήθητος και ταυτόχρονα; συρρικνώνουν την τριτοβάθμια πολιτιστική και πολιτισμική εκπαίδευση.

Καταστρέφουν το περιβάλλον την ώρα που συρρικνώνουν την έρευνα στα πολυτεχνικά τμήματα περιβάλλοντος. Και προωθούν την παραγωγή πτυχιούχων συμβατών με την αντίληψη των αγορών και όχι της αειφορίας της ζωής.

Με προπομπό μια απίθανη επιτροπή εορτασμών του 2021 προσπαθούν να απαλείψουν να απαξιώσουν την ιστορική αλήθεια και στην θέση του Καποδίστρια και του Ελευθέριου Βενιζέλου να εμφανίσουν ως εθνικά πρύτυπα φιλελεύθερων δημοκρατών τους κληρονόμους του Κωλέττη, των Κοτσαμπάσηδων και του παλατιού. Γιατί πώς να χαρακτηρίσω την προσπάθεια να παρουσιάσουν τον Καποδίστρια ως δικτάτορα και τον Βενιζέλο ως αυταρχικό, όταν παραβαίνουν την βασική αρχή της ιστορικής επιστήμης ότι δεν μπορείς να ερμηνεύεις την ιστορία με όρους παρόντα χρόνου.

Γιατί το αναφέρω; Διότι όταν ανέλαβε ο ιδρυτής και εθνικός ήρωας της πανίσχυρης σήμερα Ελβετίας την ευθύνη να ιδρύσει κράτος και θεσμούς σε μια χώρα που αγνοούσε την δημοκρατία για 1850 χρόνια, δεν μπορούμε να θεωρούμε αυτονόητη την σημερινή εκδοχή της αστικής δημοκρατίας. Ο Καποδίστριας έφτασε κράτος και η δολοφονία του άνοιξε τον δρόμο στην αντιβασιλεία στην εγκατάσταση γερμανόφιλων βασιλέων και στην μετατροπή της Ελλάδας σε χρεοδουλοπαροικία που συνέχισε να εκτρέφει τους απογόνους του Κωλέτη και του Κοτσαμπάση.

Αν δεν αντισταθούμε στο νομοσχέδιο της κυρίας Κεραμέως τότε κάποια μέρα τα εγγόνια μας θα διδάσκονται στα σχολεία ότι υπήρξε μια δικτατορική πολιτική ιδεοληπτικών αριστερών που καταπίεσε την ελευθερία της αγοράς στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ήταν υπέρ της ακαδημαϊκής ασυδοσίας. Και θα πει κανείς μα οι αλλαγές που προωθούνται αφορούν τα πρώτα στάδια της εκπαίδευσης. Και εγώ απαντώ δανειζόμενη μια βασική αρχή του μαρξισμού ότι "οι ταξικές διακρίσεις αναπαράγονται στην πηγή". Είναι άμεση η ζευγοποίηση εδώ. Αποδομούν την δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση και στα δημοτικά θα προετοιμάζουν την πελατεία της εμπορευματοποιημένης πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Πάντοτε στην ιστορία όλα τα καθεστώτα ξεκινήσουν να θεμελιώνουν την βιωσιμότητά τους εκμεταλλευόμενοι τα μικρά παιδιά.

Πρέπει να προστατεύσουμε τα παιδιά για να υπάρχει ελπίδα. (Έχε στο νου το παιδί γιατί αν σώσεις το παιδί, υπάρχει ελπίδα για να κλείσω με ένα στίχο από ένα τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου)