Δυό μήνες μαθησιακής απραξίας

Άκουσα καλά; Έπαιζε η τηλεόραση μόλις πριν λίγο κι έπιασα την φράση της Κεραμέως στο τέλος της "αυτούς που αν ήταν στο χέρι τους τα παιδιά μας θα έμεναν σε μαθησιακή απραξία αυτούς τους δύο μήνες".
Ποιούς "αυτούς"; Αυτούς που μέχρι προχθές επαινούσες γιατί στην πλειοψηφία τους ανταποκρίθηκαν και πάλεψαν να μην αφήσουν κανένα παιδί έξω; Αυτούς που ξεκίνησαν από την αμέσως επόμενη μέρα να στέλνουν εργασίες στους μαθητές τους χρησιμοποιώντας κάθε πρόσφορο μέσο, από το messenger και το προσωπικό τους mail, μέχρι εκπαιδευτικές πλατφόρμες, πριν πάρει μπρος το υπουργείο σου και μιλήσει για προαιρετική εξ αποστάσεως διδασκαλία; Αυτούς που άφηναν φωτοτυπίες μέχρι και σε μπακάλικα για τα παιδιά που δεν είχαν ούτε κινητό για να συμμετάσχουν στην εξ αποστάσεως;
Και ποια "παιδιά μας"; Μαζί τα έχουμε και τα φροντίζουμε και νοιαζόμαστε γι' αυτά; Ποια "παιδιά σου/σας"; Αυτά που τους απαγορεύεις να γραφτούν στα ΕΠΑΛ όταν είναι πάνω από 17 για να τα στείλεις οπωσδήποτε στα ιδιωτικά ΙΕΚ; Αυτά που μετά από σκληρό διάβασμα, σκληρές πανελλήνιες, χρόνια σπουδών εξισώνεις το πτυχίο τους με αυτό των ιδιωτικών κολλεγίων; Αυτά που εξαφάνισες την οδηγία του ΕΟΔΥ 1 άτομο ανά 7 τ.μ στην αίθουσα και την έκανες 15 άτομα το ανώτερο και προσευχόμαστε τώρα να φέρουν δήλωση ότι θα κάτσουν σπίτι τους άλλοι 3-4 ακόμη γιατί ίσα που χωράει 9 η αίθουσα;

Απο τη Τζένη Σεργιανίδου