ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ - Από τη συζήτηση του Αλ. Τσίπρα με την Όλγα Τρέμη στο 5ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών

        • Θετική εξέλιξη ο καθορισμός ΑΟΖ Ελλάδας - Ιταλίας. Ειδοποιός διαφορά ότι επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν είχαμε το τουρκολυβικό σύμφωνο. Το κρίσιμο είναι ότι πρέπει να διαμορφώσουμε εθνική στρατηγική. Άμεση διαπραγμάτευση και με την Αίγυπτο για τη διαμόρφωση ΑΟΖ. Να προχωρήσουμε τώρα και στην επέκταση των 12 μιλίων στο Ιόνιο.

Ο καθορισμός ΑΟΖ Ελλάδας Ιταλίας, είναι μια εξέλιξη την οποία θα μπορούσαμε να έχουμε από το 2016. Σήμερα τη χαιρετίζουμε παρότι εμείς δεν επιλέξαμε να την έχουμε το 2016. ....Να σας εξιστορήσω ευθέως, δεν το έχω ξαναπεί αυτό. Είχαμε συμφωνήσει με τον Τζεντιλόνι με ακριβώς τους όρους αυτούς. Ο Τζεντιλόνι τότε ήταν Πρωθυπουργός είχαμε μια πολύ καλή σχέση, ήταν πρώην Υπουργός Εξωτερικών...Είχε ζητήσει τη δυνατότητα να ψαρεύουν οι Ιταλοί ψαράδες στα 6 έως 12 μίλια και να πάρουμε ως βάση την οριογραμμή της υφαλοκρηπίδας της συμφωνίας του '77 η οποία δίνει επήρεια στους Οθωνούς 70% και σε ένα νησάκι που είναι νοτίως της Ζακύνθου 32%. Τότε, ο Υπουργός Εξωτερικών, ο Νίκος Κοτζιάς, μου είπε ότι «κοίταξε να δεις, θα δεχτούμε τεράστια κριτική και επίθεση από την πλευρά της αντιπολίτευσης, διότι παραχωρούμε κυριαρχικά δικαιώματα στους ψαράδες και δίνουμε μικρότερη επήρεια στα νησιά». Και αυτός ήταν ο λόγος που δεν προχωρήσαμε τότε. ... Αλλά, προσέξτε, γιατί, για κάτι που εμείς δεν προχωρήσαμε τότε, σήμερα δίνουμε την έγκρισή μας στην κυβέρνηση και δεν ασκούμε κριτική, όπως θα ασκούσε τότε σε εμάς η ΝΔ.

Θα σας μιλήσω με ειλικρίνεια. Όχι γιατί είμαστε καλύτεροι άνθρωποι - και γι' αυτό, ίσως - αλλά γιατί υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά....Τότε δεν είχαμε το τουρκολιβυκό σύμφωνο. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά. Δηλαδή, τώρα υπάρχει μια επιτακτική ανάγκη η χώρα να κινηθεί στις ράγες μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής. Ποια είναι αυτή η στρατηγική; Να κλείσει η ΑΟΖ με την Ιταλία ακόμη και με συμβιβασμούς, όχι κατά την άποψή μου τραγικούς. Θέλω να είμαι ειλικρινής. ...Να κλείσει και μετηνΑίγυπτο...

...Πρέπει να πάρουμε και μια απόφαση όμως. Η απόφαση αυτή, κατά την άποψή μου, είναι ότι πρέπει να έχουμε μια εθνική γραμμή, η οποία να οδηγήσει κάποια στιγμή όχι σε πόλεμο και σε σύγκρουση, αλλά να οδηγήσει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με την άλλη πλευρά. Έτσιδενείναι; Τουλάχιστονεμείς αυτόλέμε. Για να πας όμως στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, πρέπει πρωτίστως να έχεις ακολουθήσει αυτή τη στρατηγική, ώστε στο τραπέζι να μη ζητάει δέκα ο αντίπαλος και εσύ κανένα. Αλλά να ζητάει δέκα ο άλλος, δέκα κι εσύ και να βρεθεί η χρυσή τομή, με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Εμείς αυτή τη στρατηγική εισηγούμαστε και γι' αυτό και δίνουμε, προσφέρουμε συναίνεση σε επιλογές που ξέραμε ότι αν τις κάναμε εμείς, η αντιπολίτευση το 2016-'17 δεν θα μας έδινε συναίνεση.

Όμως, επαναλαμβάνω ότι είναι και διαφορετικές οι συνθήκες, γι' αυτό την προσφέρουμε τη συναίνεση και γι' αυτό δεν το κάναμε εμείς τότε. Διότι δεν είχαμε την πίεση του τουρκολιβυκού συμφώνου. Και γι' αυτό δεν το έκανε από το 2005 έως το 2016 κανένας Υπουργός Εξωτερικών και καμία κυβέρνηση δεν έκλεισε μια τέτοια συμφωνία με την Ιταλία. Θα μπορούσαν να το κάνουν. Άρα, το κρίσιμο κατά την γνώμη μου είναι ότι πρέπει να διαμορφώσουμε εθνική στρατηγική. Πρέπει αυτή η συμφωνία να οδηγήσει σε άμεση διαπραγμάτευση και με την Αίγυπτο για τη διαμόρφωση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Αλλά να προχωρήσουμε τώρα όμως και στην επέκταση των 12 μιλίων στο Ιόνιο αφού έχουμε τη συμφωνία για την ΑΟΖ. Να προχωρήσουμε στα 12 μίλια που θα είναι προμήνυμα για το τι θα ακολουθήσει αν συμφωνήσουμε και με την Αίγυπτο για την ΑΟΖ και το τι θα κάνουμε και στην Κρήτη. Διότι είναι κυριαρχικό μας δικαίωμα και δεν μπορεί να μας το αμφισβητεί η Τουρκία, απειλώντας με έρευνες εκεί όπου είναι δυνητικά η αιγιαλίτιδα ζώνη μας, η κυριαρχία μας. Όχι δυνητικά η ΑΟΖ μας, αλλά τα χωρικά μας ύδατα.