Η δεξιά πατριδοκάπηλη διαχείριση και η σοβαρή αριστερή λογική επίλυσης των κρίσιμων εθνικών ζητημάτων

Εντάξει, συζητήθηκε πολύ το θέμα του Έβρου, αλλά θα το πούμε και εδώ για να μην το κρατάμε μέσα μας.

Η λογική των αριστερών δεν είναι λογική έξαλλου εθνοπατριωτισμού. Και σε καμιά περίπτωση δεν θεωρεί ότι το μόνο μέσον επίλυσης κρίσεων είναι τα F-16.

Ή τα κομάντα που θα πάνε να πάρουν την Πόλη. Αυτά είναι γνωστά πράγματα.

Το πρόβλημα είναι το εξής: Ότι οι Τούρκοι μπήκαν σε ελληνικό έδαφος. Και η πολιτική της κυβέρνησης ήταν να το κουκουλώσει.

Όταν το γεγονός έγινε γνωστό από δημοσιεύματα ξένων εφημερίδων, τότε αποφάσισε να κάνει διάβημα.

Και ταυτόχρονα η διαχείριση στο εσωτερικό μέτωπο ήταν πώς κάνετε έτσι, σύμμαχοι είμαστε, θα τα βρούμε, δεν χαλάνε, ρε, οι φιλίες για λίγα τετραγωνικά μέτρα.

Και όλες οι φιλοκυβερνητικές ιστοσελίδες και τα κανάλια ήταν μετρημένα και χαμηλόφωνα μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Μέτωπο λογικής.

Πριν από λίγο καιρό, με τη μεταναστευτική κρίση στον Έβρο, όλοι αυτοί σάλπιζαν προσκλητήρια ότι η χώρα δέχεται εισβολή και ασύμμετρη επίθεση.

Ότι ο Ερντογάν στέλνει όλον αυτό τον κόσμο για να καταλάβει τη χώρα μας, να μας αποσταθεροποιήσει, να αλλοιώσει τον πολιτισμό μας.

Ότι οι μετανάστες είχαν την κάλυψη της τουρκικής στρατοχωροφυλακής και έκαναν επιθέσεις με κροτίδες και με πέτρες και με διάφορους εξοπλισμούς.

Στρατηγοί έτρεχαν να οργανώσουν το μέτωπο. Τα κανάλια έστελναν ανταποκριτές. Διάφορα τάγματα ασφαλείας σχηματίστηκαν για να κυνηγήσουν μετανάστες. Αγρότες τους ψέκαζαν με εντομοκτόνα.

Διότι είναι εύκολο. Όσο πιο αδύναμος είναι ο αντίπαλος, τόσο πιο εύκολο είναι να κάνεις εσύ τον μάγκα.

Εθελοντικά σώματα σχηματίστηκαν στην Κρήτη και τον Βόλο, έτοιμα να πάνε στον Έβρο να υπερασπιστούν τα σύνορα.

Γενικώς ένα κλίμα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο για να κερδίσει πόντους.

Πόντους που είχε χάσει με τα αίσχη της αστυνομίας στη Μυτιλήνη και τη Χίο.

Και όποιον έλεγε τι ακριβώς κάνετε και τι είναι όλοι αυτοί με τα κυνηγετικά που έχουν μαζευτεί και τους αποθεώνετε η κυβέρνηση τον κατηγορούσε ως πράκτορα του Ερντογάν. Και δεν δίστασαν βουλευτές και στελέχη της Ν.Δ. να βγαίνουν στα κανάλια και να τα λένε δημόσια.

Στον Ερντογάν δεν έκαναν διάβημα βέβαια. Αλλά μέσα, για εσωτερική κατανάλωση, μια χαρά έβρισκαν πράκτορες του εχθρού και να παίξουν τα παιχνιδάκια τους.

Αυτό ονομάζεται πατριδοκάπηλη διαχείριση. Δηλαδή που πάει να βγάλει πολιτικά οφέλη πάνω στο επιχείρημα «εμείς είμαστε πατριώτες κι εσείς δεν είστε».

Αλλά, τώρα που τα πράγματα σοβάρεψαν και υπήρξαν εμπλοκή του τουρκικού στρατού και πράγματα που θα μπορούσαν πραγματικά να πάνε στραβά, όλοι το παίζουν συνετοί, νουνεχείς και υπεύθυνοι.

Ούτε τάγματα εφόδου, ούτε τρακτέρ με ψεκαστήρες, ούτε η Τατιάνα Στεφανίδου στα σύνορα, ούτε εθνικά προσκλητήρια, ούτε τίποτα.

Μην ανεβάζετε ανεύθυνα τους τόνους, γιατί δίνετε όπλα στους ψεκασμένους ακροδεξιούς, είπε αυστηρά ο Δένδιας.

Το ίδιο ακριβώς είπε και η Μαρία Σπυράκη. Το ίδιο έγραψαν και τα "Πρώτα Θέματα" και διάφοροι παρεμφερείς.

Ζήτησαν δηλαδή να μην γίνει αυτό που έκαναν οι ίδιοι στις Πρέσπες.

Και όλοι θυμόμαστε τι ακριβώς έγινε στις Πρέσπες, έτσι; Τα συλλαλητήρια με τους φασίστες, οι επιθέσεις σε κόσμο και η Ν.Δ. που φώναζε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πουλάει τη Μακεδονία για τις συντάξεις.

Κι ο Μητσοτάκης που έλεγε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως ακριβώς έδωσε τη Μακεδονία, έτσι ετοιμάζεται να δώσει και το Αιγαίο.

Και ότι θα έρθει η Ν.Δ. και θα μπλοκάρει την συμφωνία όσο μπορέσει. Άλλη ιστορία αυτή.

Όλοι αυτοί που λέγανε τότε ότι δεν βλέπουμε πουθενά φασίστες, αγανακτισμένους πατριώτες βλέπουμε. Και τώρα λένε μην φωνάζετε γιατί δίνετε λαβές στον ακροδεξιό λαϊκισμό.

Γίνανε κυβέρνηση και θυμήθηκαν ξαφνικά πόσο επικίνδυνος είναι ο ακροδεξιός λαϊκισμός.

Και κάτι ακόμα. Ας σκεφτούμε τι θα γινόταν τώρα αν αυτό που έγινε στον Έβρο είχε γίνει με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Φανταστείτε λίγο τα κανάλια, τις εφημερίδες και τις ιστοσελίδες της Ν.Δ., τα στελέχη και τους βουλευτές στα πάνελ.

Για να συνοψίσουμε: Εδώ δεν εξετάζουμε τη διαχείριση της συγκεκριμένης κρίσης.

Εδώ εξετάζουμε το βάθος της υποκρισίας, του φαρισαϊσμού, της αδίστακτης πολιτικής αλητείας και της πατριδοκαπηλίας που διέπει τον μητσοτακισμό.

Καμία αρχή, καμία οργανωμένη πολιτική αντίληψη. Όλα θυσία στην προσπάθεια να πάρουμε την εξουσία.

Ακόμα και αν χρειαστεί να πούμε τους πολιτικούς μας αντιπάλους προδότες. Γιατί; Τζάμπα δεν είναι;

Και μόλις πάρουμε την εξουσία πορευόμαστε με τζάμπα μαγκιές εκεί που μας παίρνει. Εκεί που δεν μας παίρνει κάνουμε εκκλήσεις για χαμηλούς τόνους και λογική.

Δημοσιεύθηκε στην Αυγή της 26 Μαΐου 2020