Πόσο πιο καθαρά;;;«Η προσπάθεια χειραγώγησης των εκπροσώπων της Δικαιοσύνης, με προφανή σκοπό το προσωπικό όφελος, είναι μάταιη και καταδεικνύει μια δημοκρατία που θεσμικώς υπολειτουργεί, ανάξια της εμπιστοσύνης των πολιτών».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαβάζει όσα του γράφουν για την πραγματικότητα, αλλά δεν την καταλαβαίνει, διότι δεν περιλαμβάνεται στις γνώσεις που του παρέχουν τα τρία του πτυχία και τα άψογα αγγλικά του

Δηλαδή, πόσο πιο ξεκάθαρα μπορεί να πει η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος ότι το πολίτευμα στη χώρα μας παραπαίει και... ξεφεύγει, για να το πούμε κομψά. Με (τελευταία) αφορμή τη στοχοποίηση του εισαγγελέα Εφετών Ηλία Ζαγοραίου από την εφημερίδα «Παραπολιτικά», αλλά και την άθλια επίθεση, με απειλές για φυλάκιση, του Άδωνι Γεωργιάδη στην εισαγγελέα Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη, η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος έβγαλε ανακοίνωση όπου ανάμεσα στα άλλα τονίζεται: «Η προσπάθεια χειραγώγησης των εκπροσώπων της Δικαιοσύνης, με προφανή σκοπό το προσωπικό όφελος, είναι μάταιη και καταδεικνύει μια δημοκρατία που θεσμικώς υπολειτουργεί, ανάξια της εμπιστοσύνης των πολιτών». Και για να μην μείνει καμιά αμφιβολία σε ποιους εκτοξεύει τα ιοβόλα βέλη της, η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος, απευθυνόμενη στους εκπροσώπους των λοιπών εξουσιών και μερίδα του Τύπου, ζητάει από αυτούς "να παύσουν, αντιποιούμενοι τη δικαστική εξουσία, να αποδίδουν άκριτα κατηγορίες, να καταδικάζουν και να στοχοποιούν συλλήβδην εν ενεργεία εισαγγελικούς λειτουργούς (...)».

Επαναλαμβάνω: Πόσο πιο καθαρά να περιγραφεί η φαιά κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελληνική Δημοκρατία, μια δημοκρατία «ανάξια της εμπιστοσύνης των πολιτών»; Και πόσο πιο καθαρά να φωτογραφηθούν οι υπεύθυνοι αυτής της επικίνδυνης εκτράχυνσης ενός πολυποίκιλου παρακράτους, που ως οδοστρωτήρας, όπως είχε προαναγγείλει ο σημερινός πρωθυπουργός, «επισημοποιείται» με ακατάσχετη ορμή και καθιδρύεται παραθεσμοποιώντας το πολίτευμα;

Θα περίμενε κανείς (σχήμα λόγου το «θα περίμενε κανείς», διότι, νομίζω, ουδείς πέραν των δραχμοδίαιτων της «μερίδας του Τύπου» που αρπάζει τη μερίδα του λέοντος, μαζί με τον λέοντα, των κρυφών και φανερών επιχορηγήσεων, περιμένει στ' αλήθεια «κάτι» από αυτόν τον πρωθυπουργό και από αυτή την κυβέρνηση), θα περίμενε κανείς λοιπόν, ύστερα από μια τέτοια ανακοίνωση, να υπήρχε λίγη τσίπα, λίγη ντροπή στη συνήθη πολιτική των παραποιήσεων και της αντεστραμμένης πραγματικότητας. Όμως όχι. Ούτε αυτό πρέπει να περιμένουμε, σύμφωνα με όσα είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο πρόσφατο υπουργικό συμβούλιο, με το σύνηθες ύφος καισαρίσκου. Και με τη συνήθη, βέβαια, πλήρη αδυναμία να πει δύο κουβέντες πέραν των αποστηθισμένων και γραμμένων και διδαγμένων από άλλους. Για τις οποίες πλέον, έχω αμφιβολίες κατά πόσο έχει πλήρη συναίσθηση του περιεχομένου τους. Όχι, βέβαια, λόγω βλακείας, ούτε μόνο λόγω των κραυγαλέων κενών στην πολιτική του κατάρτιση, την θεωρητική του σκευή και την (εξαιρετικά χαμηλή) προσωπική του κουλτούρα, αλλά επειδή σε όλη του τη ζωή ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν. Ένα σύμπαν όπου η πραγματικότητα φτάνει ως χλωμό απείκασμα και ως ξεθυμασμένος και μάλιστα διαμεσολαβημένος ψίθυρος. Ένα ακατάληπτο και ενοχλητικό μουρμούρισμα. Γι' αυτό μιλάει χωρίς να λέει. Γι' αυτό και εκφωνεί νοήματα μόνο μέχρι το επίπεδο των συντεταγμένων ήχων των λέξεων και πέραν τούτων ουδέν.

Θέλω να πω ότι ο διάλογος του Κυριάκου Μητσοτάκη με την πραγματικότητα μοιάζει απελπιστικά με τη θρυλούμενη ανταλλαγή λακωνισμών μεταξύ του Ιουλιανού και του Μεγάλου Βασιλείου, όταν ο πρώτος διάβασε τα όσα του έστειλε ο δεύτερος για τον Χριστιανισμό. «Ανέγνων, έγνων, κατέγνων» (διάβασα, κατάλαβα, καταδίκασα) μήνυσε ο Ιουλιανός. «Ανέγνως, αλλ' ουκ έγνως, ει γαρ έγνως, ουκ αν κατέγνως» (διάβασες, αλλά δεν κατάλαβες, γιατί αν καταλάβαινες δεν θα καταδίκαζες), του απάντησε ο Μέγας Βασίλειος.

Αυτό συμβαίνει και με τον πρωθυπουργό: διαβάζει όσα του γράφουν για την πραγματικότητα, αλλά δεν την καταλαβαίνει, διότι δεν περιλαμβάνεται στις γνώσεις που του παρέχουν τα τρία του πτυχία και τα άψογα αγγλικά του. Διότι του λείπει εκείνο το βαθύ «εάν». Το «Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων»...

Γι' αυτό εκφωνεί ως «χαλκός ηχών και κύμβαλοναλαλάζον» (Α' επιστολή Παύλου προς Κορινθίους) αδιανόητες εννοιολογικές και πολιτικές ακαταστασίες που τον εκθέτουν, γιατί προσκρούουν στην πραγματικότητα. Την πραγματική πραγματικότητα και όχι εκείνη μέσα στην οποία ζει.

Είπε στο υπουργικό συμβούλιο: «Αυτή η θεσμική τάξη, η δημοκρατική και θεσμική κανονικότητα (σ.σ.: πάλι αυτή η ανελέητη «γλυκιά κανονικότητα», «με τους ατσάλινους αγκώνες και την λαστιχένια συνείδηση»), είναι ίσως η ισχυρότερη απάντηση σε όσους επιχείρησαν να στήσουν μια πρωτοφανή απόπειρα χειραγώγησης των θεσμών». Και τα είπε ποιος; Ο πρωθυπουργός του ανέλεγκτου και μη εκλεγμένου επιτελικού κράτους. Ο πρωθυπουργός της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και της κατασπατάλησης των ηθικών πόρων της δημοκρατίας. Ο αρχηγός των ατάκτων του αντισυνταγματικού δικαίου. Ο επικεφαλής της καταστολής ανθρώπων και δικαιωμάτων. Ο πρωθυπουργός του παρακοινοβουλευτικού κοινοβουλευτισμού. Ο θιασάρχης των γλυκασμένων δειλινών και της σιωπηλής μπουλντόζας, που τάχατες καταδικάζει τις εκτροπές χρεώνοντάς τες στους άλλους.

«Τάχατες μας εκμηδένισε με το 'κατέγνων' του, ο γελοιωδέστατος» γράφει ο Κ.Π. Καβάφης στο ποίημά του «Ουκ έγνως». Ακριβώς αυτό: ουκ έγνως. Πολύ περισσότερο μάλιστα, που ποτέ δεν θα... «έγνως».

Καναβούρης Κώστας

Από την Αυγή της 05 Ιουλίου 2020