Τι χρειάζεται για να θωρακιστεί η χώρα από το δεύτερο κύμα

2020-08-18

Είναι απολύτως σαφές ότι το σύνθημα «Μένουμε ασφαλείς» δεν υλοποιήθηκε, δεν μείναμε ασφαλείς, είπε ο κ. Ξανθός. Την πρώτη περίοδο «μείναμε σπίτι» και αυτό πήγε καλά, αποφύγαμε μία υγειονομική τραγωδία. Αλλά από εκεί και μετά άρχισαν τα προβλήματα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέκτησε αίσθημα αλαζονείας, ευφορίας, αυταρέσκειας, που οδήγησε σε υποτίμηση του κινδύνου

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη άνοιξε την χώρα απροετοίμαστη και τώρα παραπαίει μεταξύ των αναγκαίων μέτρων και του πολιτικού τους κόστους, πρέπει να λειτουργήσει η πρόληψη με ένα νέο σχέδιο για καλύτερη θωράκιση στις πύλες εισόδου, καλύτερη επιδημιολογική επιτήρηση, αποκεντρωμένη δομή στον ΕΟΔΥ, προετοιμασία του συστήματος Υγείας με έμφαση στην πρωτοβάθμια φροντίδα, συστηματικούς ελέγχους στις εστίες υπερμετάδοσης και τοπικού χαρακτήρα παρεμβάσεις και μέτρα, τόνισε ο τομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ Ανδρέας Ξανθός μιλώντας Στο Κόκκινο και τον Ανδρέα Πετρόπουλο.

Είναι απολύτως σαφές ότι το σύνθημα «Μένουμε ασφαλείς» δεν υλοποιήθηκε, δεν μείναμε ασφαλείς, είπε ο κ. Ξανθός. Την πρώτη περίοδο «μείναμε σπίτι» και αυτό πήγε καλά, αποφύγαμε μία υγειονομική τραγωδία. Αλλά από εκεί και μετά άρχισαν τα προβλήματα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέκτησε αίσθημα αλαζονείας, ευφορίας, αυταρέσκειας, που οδήγησε σε υποτίμηση του κινδύνου παρά την ισχυρή ένδειξη ότι το «άνοιγμα» θα δώσει έδαφος για αναζωπύρωση κρουσμάτων, όπως παγκοσμίως. Σε μία χώρα με τόσο μεγάλη εξάρτηση από τον τουρισμό έπρεπε να υπάρξουν ιδιαίτερες πρόνοιες και η υγειονομική θωράκιση να είναι πιο έγκαιρη, πιο ολοκληρωμένη, πιο αποτελεσματική.

Τώρα, συνέχισε, υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα αν θα μείνουμε όρθιοι, ως κοινωνία και χώρα. Χρειάζεται νέο σχέδιο τόσο στο υγειονομικό σκέλος όσο και στο κοινωνικό και οικονομικό. Και αυτό δυστυχώς δεν υπάρχει από την κυβέρνηση, δεν έχει ούτε σχέδιο ούτε αξιοπιστία, κάτι που φέρνει την έλλειψη συμμόρφωσης από την κοινή γνώμη. Γιατί η ίδια η κυβέρνηση πυροδότησε το κλίμα χαλάρωσης και τώρα τρέχει δεν φτάνει.

Θα έπρεπε να έχουν γίνει πολλά πράγματα νωρίτερα. Μία αυστηροποίηση μέτρων είναι σωστή, αλλά θα υπάρξουν αντισταθμιστικά μέτρα στην κοινωνία και την οικονομία, ώστε να αισθανθούν οι πολίτες την κρατική μέριμνα και ευθύνη; Ή απλώς θα υπάρχει επίκληση της ατομικής ευθύνης; αναρωτήθηκε. Είναι προσβλητικό η κυβέρνηση να θέλει να καρπωθεί την επιτυχία στην πρώτη φάση της πανδημίας και την αποτυχία της μετέπειτα διαχείρισης να την μεταθέτει στους πολίτες...

Χρειαζόμαστε καινούργιο σχέδιο, είπε ο κ. Ξανθός, που θα πρέπει να περιλαμβάνει:

καλύτερη θωράκιση στις πύλες εισόδου

καλύτερη επιδημιολογική επιτήρηση στους τουριστικούς προορισμούς

τοπικού χαρακτήρα οργάνωση και παρεμβάσεις, αντί οριζόντιων μέτρων, κάτι που σημαίνει και

άλλη οργάνωση των υπηρεσιών Υγείας και εν προκειμένω του ΕΟΔΥ, με αποκεντρωμένη δομή, τοπικά κλιμάκια, γρηγορότερο testing

προετοιμασία του εθνικού συστήματος Υγείας με έμφαση πλέον στην πρωτοβάθμια φροντίδα, ως φίλτρο πριν τα νοσοκομεία

εντατικοποίηση συστηματικών ελέγχων με μοριακά τεστ και στις εστίες υπερμετάδοσης (προσωπικό σε νοσοκομεία, μονάδες κοινωνικής φροντίδας, υπηρεσίες συναλλαγής με το κοινό, καταστημάτων κτλ.)

Πρέπει να λειτουργήσει η φάση της πρόληψης, αυτό «χάθηκε» στην προηγούμενη φάση, σήμερα η κυβέρνηση παραπαίει ανάμεσα στα μέτρα δημόσιας Υγείας και το πολιτικό κόστος από την τήρησή τους. Όσο αυστηροποιούνται, αυξάνονται οι συνέπειες στην οικονομία και οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και επαγγελματικών κλάδων. Και η κυβέρνηση στην πρώτη φάση μετά το lockdown υποχώρησε πολύ στις πιέσεις παραγόντων και συμφερόντων, πήγε σε όχι καλά προετοιμασμένη επανεκκίνηση της οικονομίας και του τουρισμού, υπογράμμισε ο κ. Ξανθός.

Το δημόσιο σύστημα Υγείας δεν ενισχύθηκε με μόνιμο και σταθερό τρόπο, με μακροπρόθεσμου χαρακτήρα παρέμβαση, με μεγάλη επένδυση, όπως απαιτούσε η κοινωνία και η συγκυρία, συνέχισε ο κ. Ξανθός. Οι προσλήψεις που έγιναν ήταν κυρίως συμβασιούχων νοσηλευτών και λοιπού προσωπικού, μαζί με ελάχιστους γιατρούς. Τα διαθέσιμα κρεβάτια σε ΜΕΘ αυξήθηκαν με εσωτερικές ανακατανομές και μετατροπές, δεν έχουμε εικόνα για το ποια είναι πραγματικά λειτουργικά. Και δεν είναι μόνο οι δομές που περιθάλπτουν, είναι κρίσιμες και οι δομές που εποπτεύουν, με επιδημιολογική επιτήρηση, με ελέγχους, διασφαλίζοντας την υγεία του πληθυσμού, όχι του ατόμου.

Τώρα που τα πράγματα ζορίζουν πάλι, δεν βλέπω να λένε πώς ο -κρατικοδίαιτος- ιδιωτικός τομέας θα συνεισφέρει στην διαχείριση της κρίσης, πάλι μόνο το δημόσιο σύστημα Υγείας, το ΕΣΥ, τα κρατικά νοσοκομεία, οι κρατικοί γιατροί και νοσηλευτές, τα κρατικά Κέντρα Υγείας, θα επωμιστεί όλο το βάρος, σχολίασε ο ίδιος. Έχουν αναδυθεί νέες ανάγκες: η πρωτοβάθμια φροντίδα και ο οικογενειακός γιατρός, που απαιτούν επιτάχυνση της μεταρρύθμισης που είχαμε δρομολογήσει με τις ΤΟΜΥ, με την προκήρυξη των θέσεων που την καθυστερούν έναν χρόνο, για νέους γιατρούς. Επίσης, οργανωμένη κατ` οίκον φροντίδα με ιατρική παρουσία για τους σοβαρά χρονίως ασθενείς, καθώς και για την φροντίδα και την αποκατάσταση, την ψυχική υποστήριξη, κ.ά.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ LEFT.GR