Το Πόθεν Έσχες του Κυριάκου Μητσοτάκη

2020-05-14

Φανταστείτε να είχε τέτοιο δανειακό λαβύρινθο στο Πόθεν Έσχες του, σαν κι αυτόν του Μητσοτάκη, ο Τσίπρας.

Θα τον είχε φάει ο Μινώταυρος...

Θα είχε φτάσει η υπόθεση μέχρι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αφού πρώτα είχε συντελεστεί η ηθική του εκτέλεση από τους εγχώριους δήμιους της ανηθικότητας, με εντολή των εισαγγελέων της ηθικής.

Έχουμε λοιπόν και λέμε.

Το δάνειο του «Κήρυκα» των Χανίων, για το οποίο δεν είχε πληρώσει ούτε μια δόση για χρόνια, εμφανίζεται να το έχει μοιραστεί με άλλους τέσσερις. Βρέθηκαν δηλαδή κάποιοι καλοί άνθρωποι και του είπαν: Δώσε μας, αγόρι μου, ένα κομμάτι από το δάνειό σου να σε διευκολύνουμε να σώσεις την Ελλάδα από τα δάνεια. Που πάει να πει ότι δεν χάθηκε ο πατριωτισμός από τον σκληρό μας κόσμο.

Κι ενώ το δάνειο αυτό, πατριωτικά μοιρασμένο, εξακολουθεί να τρέχει, μιας και δεν πληρώθηκε όταν έπρεπε, ο πρωθυπουργός μας συνάπτει νέο δάνειο από την αδελφή του. Κάτι ψιλά, εκατόν πενήντα χιλιάδες ευρώ. Το οποίο θα αποπληρώσει το 2035, αφού πρώτα έχει βγάλει τη χώρα από την κρίση, φροντίζοντας να μην δημιουργήσει νέα χρέη. Η Ελλάδα, όχι αυτός. Που πάει να πει ότι δεν χάθηκε η αδελφική αγάπη από τον σκληρό μας κόσμο.

Κι ενώ όλα αυτά, τα εντελώς νόμιμα και ηθικά, φαντάζεται εύκολα κανείς πόσο τον αγχώνουν, νά που εμφανίζεται ως συνοφειλέτης σε κάτι άλλα δάνεια. Από θηριώδη έως μυστηριώδη. Εξακόσια χιλιάρικα το ένα, και κάτι άλλα, που μέσα στο δανειακό κουβάρι χρειάζεται κανείς τον Τσακαλώτο για να τα ξεδιαλύνει. Και αν... Που πάει να πει ότι δεν χάθηκε η αλληλεγγύη από τον σκληρό μας κόσμο.

Και τέλος, το πανωτόκι. Χρωστάει κάτι χιλιάρικα και στην πιστωτική του κάρτα. Που πάει να πει ότι θα δουλεύει για τους δανειστές του, για τις τράπεζες, για τους συνοφειλέτες του ΚΑΙ για την κάρτα του. Που πάει να πει επίσης ότι δεν χάθηκε η τιμιότητα από την πολιτική, αφού κοτζάμ πρωθυπουργός δεν μπορεί να εξοφλήσει ούτε την κάρτα του.

Μετά από όλα αυτά, το βασανιστικό ερώτημα είναι αυτό που τέθηκε κάποτε στις αμερικανικές εκλογές για τον Νίξον. Θα τον εμπιστευόσασταν, όχι ως διαχειριστή της χώρας, αλλά της πολυκατοικίας σας;

Του Θανάση Καρτερού / Δημοσιεύθηκε στην Αυγή στις 12 Μαΐου 2020