Βασικά σημεία από τη συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα 
στην ιστοσελίδα Newsbomb.gr

Πιστεύετε ότι ο τρόπος που η κυβέρνηση χειρίστηκε την πανδημία είχε προβλήματα;

Πιστεύω ότι η κυβέρνηση ορθώς αρχικά πήρε μια δύσκολη πολιτική απόφαση αλλά με τη καθολική στήριξη των κομμάτων της αντιπολίτευσης - και αυτό είναι πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα- να ακολουθήσει σχετικά έγκαιρα τα ενδεδειγμένα από την επιστημονική κοινότητα περιοριστικά μέτρα, που σχεδόν το σύνολο των χωρών στην Ευρώπη και στον κόσμο ακολούθησαν με διαφορά ελάχιστων ημερών η μία από την άλλη. Υπήρξαν φυσικά και αστοχίες, και καθυστερήσεις, και παραλείψεις. Δεν αποτέλεσε όμως πολιτική μου επιλογή να στήσω το γαϊτανάκι της κριτικής και της αντιπολίτευσης την ώρα της κρίσης. Ξέρω πολύ καλά, γιατί το έχω υποστεί προσωπικά, πόσο αντιπαραγωγικό είναι αυτό και πόσο μίζερο. Εγώ αντί της κριτικής για εξαγωγή πολιτικού κέρδους πάνω στο πόνο και στο θάνατο, επέλεξα την αντιπολίτευση των προτάσεων και της αντιμετώπισης της απειλής. Για παράδειγμα, η διγλωσσία στον χειρισμό του εκκλησιασμού ή οι ελλείψεις σε μέσα προστασίας των γιατρών ή η αδράνεια στην ενίσχυση του συστήματος Υγείας με μόνιμους γιατρούς, η προσπάθεια να αυξηθούν οι ΜΕΘ και τα διαγνωστικά τεστ. Σε όλα αυτά τα ζητήματα δεν επιλέξαμε την άγονη κριτική αλλά τις προτάσεις και τη βοήθεια στη κυβέρνηση, προκειμένου να ανταποκριθεί.

Ναι, αλλά τις τελευταίες μέρες φαίνεται ότι σιγά σιγά ανεβάζετε τους τόνους, έτσι δεν είναι;

Ακούστε πλάτη στην πανδημία είπαμε θα βάλουμε και πράγματι βάλαμε. Αλλά όχι στις αρπαχτές και στη λεηλασία του Δημόσιου χρήματος. Αν ο κ. Μητσοτάκης πιστεύει ότι το κλίμα συναίνεσης των κομμάτων της αντιπολίτευσης αλλά και της πλειοψηφίας του λαού μας, προκειμένου να ξεπεράσουμε συλλογικά τη κρίση είναι λευκή επιταγή για να μοιράζει δημόσιο χρήμα σε φίλους και ημέτερους, είναι γελασμένος. Να το ξέρουν ότι θα μας βρουν απέναντι αν έχουν σκοπό μαζί να τα φάνε και πάλι.

Πού αναφέρεστε;

Στον διπλασιασμό στις τιμές στις κλίνες των ιδιωτικών ΜΕΘ, στην αγορά μέσων προστασίας με σκανδαλώδεις όρους, στη γενναία χρηματοδότηση ιδιωτικών επιχειρήσεων υγείας για τα διαγνωστικά τεστ, στην απευθείας ανάθεση σε εταιρεία προβολής τουριστικού προϊόντος, στην πολύκροτη υπόθεση των ΚΕΚ και η λίστα δυστυχώς δεν τελειώνει.


Την επόμενη μέρα πώς την βλέπετε κύριε Πρόεδρε. Και αναφέρομαι στα εργασιακά και στα οικονομικά. Πώς θα μπορέσει η κυβέρνηση να κρατήσει όρθια την κοινωνία; Λέτε διαρκώς ότι οδεύουμε σε υψηλά ποσοστά ανεργίας και σε πλήρη αποσύνθεση των εργασιακών σχέσεων. Τι πρέπει να κάνουμε για να μην ξαναζήσουμε δύσκολα χρόνια; Αυτό είναι ξέρετε που ανησυχεί τον κόσμο.

Το ερώτημα δεν είναι εάν θα κρατήσει την κοινωνία όρθια αλλά εάν θέλει να την κρατήσει όρθια. Έχετε δει άλλη κυβέρνηση στην Ευρώπη αντί να επιδοτεί την εργασία και τους μισθούς να επιδοτεί τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών και την αναστολή συμβάσεων; Έχετε δει άλλη κυβέρνηση να λαμβάνει τόσο αποσπασματικά και ανεπαρκή μέτρα, μόλις 2% του ΑΕΠ μέσα στην κρίση της πανδημίας; Πέρασε το Πάσχα και άνθρωποι, επαγγελματίες, εργαζόμενοι περιμένουν έστω και αυτό το ανεπαρκές 800άρι. Μακροχρόνια άνεργοι - ένας στους τρεις δηλαδή, γιατί οι υπόλοιποι μένουν εκτός - περιμένουν το έκτακτο επίδομα που εξήγγειλε η κυβέρνηση μετά την κατακραυγή γιατί δεν είχε καμία μέριμνα για τους ανέργους, πέρα από το να πολλαπλασιάσει τον αριθμό τους.

Θέλω λοιπόν να είμαι σαφής. Με τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση, όχι δεν θα κρατήσει την κοινωνία όρθια. Όχι δεν θα ανακόψει την επερχόμενη ύφεση και την έκρηξη της ανεργίας, αντίθετα είναι σα να πατάει γκάζι σε κατηφόρα με σπασμένα φρένα. Οδηγεί τη χώρα με μαθηματική ακρίβεια πίσω στο 2012. Και αυτό δεν είναι θέμα ιδεοληψίας ή ανικανότητας. Είναι αποτέλεσμα σχεδιασμού, από αυτούς που βλέπουν την κρίση ως ευκαιρία μίας νέας μεγάλης αναδιάρθρωσης της οικονομίας στα μέτρα τους. Βασικός εκφραστής τους είναι ο ΣΕΒ, ο οποίος με ισχυρή πρόσβαση πλέον στο Μέγαρο Μαξίμου θέτει σε εφαρμογή το σχεδιασμό του, τον οποίον εξάλλου πρόσφατα εξέθεσε δημόσια. Να γονατίσει η κρίση τους μικρομεσαίους, τους επαγγελματίες και να σαρώσουν τα πάντα οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι που θα αυξήσουν έτσι το μερίδιό τους στην αγορά. Και όλα να βασίζονται πάνω στα ερείπια της εργασίας. Με εκ περιτροπής εργασία και μειώσεις μισθών 50%, με μείωση του κατώτατου μισθού που ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε - όχι όσο ήθελε - αλλά κατάφερε να αυξήσει, ακόμα και με τράπεζα δανεικών εργαζομένων. Ο ΣΕΒ παραγγέλνει, ο κ. Μητσοτάκης υλοποιεί και μετά θα τα ρίχνουν όλοι μαζί στον κορονοϊό. Το έργο έχει ήδη ξεκινήσει να ξεδιπλώνεται.

Υπάρχει όμως εναλλακτική σε αυτή τη μεγάλη κρίση που μας προκαλούν οι συνέπειες της πανδημίας;

Προφανώς και υπάρχει άλλος δρόμος αντιμετώπισης της κρίσης. Κανείς δεν αρνείται τις δυσκολίες αλλά εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα γενικευμένο σχέδιο αναδιάρθρωσης της οικονομίας και της αγοράς εργασίας προς όφελος των ισχυρών, με πρόφαση τον κορονοϊό. Ο κορονοϊός δεν μπορεί να είναι πανάκεια για κάθε νοσηρή απορρύθμιση. Ούτε είναι μονόδρομος η επιστροφή στα πιο σκοτεινά χρόνια των μνημονίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταθέσει συγκεκριμένη, κοστολογημένη πρόταση εμπροσθοβαρούς δέσμης μέτρων, ώστε η επόμενη μέρα της πανδημίας να βρει την οικονομία με αναχώματα απέναντι στην ύφεση. Με ισχυρή εσωτερική κατανάλωση και αγοραστική δύναμη, χωρίς στρατιές ανέργων και χιλιάδες λουκέτα. Η πρόταση μας στηρίζεται στα προληπτικά μέτρα στήριξης των επιχειρήσεων και της εργασίας, προκειμένου να μην εξελιχθεί η οικονομική κρίση σε κοινωνική τραγωδία. Αντιθέτως η κυβέρνηση φαίνεται να μην υιοθετεί τη λογική των προληπτικών μέτρων αλλά μια λογική παρόμοια αυτής της ανοσίας αγέλης, μεταφερόμενη στο πλαίσιο της οικονομίας. Με δυο λόγια κρατάει τα χρήματα από το μαξιλάρι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν τα δίνει στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις τώρα που τα έχουν ανάγκη για να μη βάλουν λουκέτο σε λίγες μέρες από τις υποχρεώσεις που τρέχουν, δεν τα δίνει για να στηρίξει εργαζόμενους, ελεύθερους επαγγελματίες και νοικοκυριά, αλλά περιμένει να τα δώσει σε όποιες λίγες ισχυρές επιχειρήσεις θα αντέξουν από την κρίση.

Θα ήθελα κύριε Πρόεδρε και ένα σχόλιο για την άρνηση της Ευρώπης στο ευρωομόλογο και για τα 540 δισεκατομμύρια που αποφάσισε το Eurogroup. Μπορούν αυτά τα χρήματα να απαλύνουν την οικονομική καταστροφή στον Ευρωπαϊκό Νότο και στην Ελλάδα;

Είναι νομίζω αστείο να ισχυρίζεται κανείς ότι η απόφαση του Eurogroup μπορεί να αποτελέσει επαρκές πλαίσιο για την αντιμετώπιση της κρίσης. Άλλωστε μόνοι τους οι Ευρωπαϊκοί Θεσμοί περιέγραψαν το ύψος των δαπανών που απαιτούνται στο 1,5 τρις τουλάχιστον.Ενώ χαρακτηριστικό του πόσο ανούσιο είναι να δίνει κανείς δάνεια μέσω ESM, στο 2% του ΑΕΠ κάθε χώρας μόνο, και αυτά με όρους μνημονιακούς, όπως δηλαδή ορίζει το καταστατικό του ESM, είναι το γεγονός ότι καμία χώρα δεν έχει σπεύσει να κάνει χρήση. Συνεπώς όλα τα βλέμματα στρέφονται τώρα στη Σύνοδο Κορυφής της ερχόμενης Πέμπτης. Η πρόταση του ευρωομολόγου θα ήταν η ενδεδειγμένη. Ωστόσο και η πρόταση της Ισπανίας για δημιουργίας ενός ταμείου ύψους 1,5 τρις μέσω ειδικών ομολόγων χωρίς ημερομηνία λήξης (perpetualbonds), θα μπορούσε να δώσει μια ικανοποιητική λύση. Ωστόσο έχοντας εμπειρία από τον τρόπο που σκέφτεται η Ευρωπαϊκή ηγεσία και κυρίως από τα αντανακλαστικά της, δεν είμαι αισιόδοξος.

Θα μπορούσε η ελληνική κυβέρνηση να πιέσει παραπάνω την Ε.Ε.; Τι πρέπει να επιδιώξει η κυβέρνηση στην ερχόμενη Σύνοδο Κορυφής;

Καταρχάς η Ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να μην εξαφανιστεί όλες αυτές τις ημέρες από τη συζήτηση που διεξάγεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Αν εξαιρέσει κανείς την υπογραφή του κου Μητσοτάκη στη κοινή επιστολή των εννιά κρατών προς τον Πρόεδρο του Συμβουλίου, όπου τάχθηκαν υπέρ του ευρωομολόγου, από εκεί και πέρα η Ελλάδα απουσιάζει εντελώς από τη δημόσια συζήτηση. Και σαν να μην έφτανε αυτό ο υπουργός οικονομικών σε ανακοίνωσή του χειροκρότησε κιόλας την ανεπαρκή απόφαση του Eurogroup. Φανταστείτε λοιπόν, η Ελλάδα που πρωτοστάτησε για τη δημιουργία της Συνόδου των χωρών του Νότου, που έσυρε το χορό ενάντια στη λογική της τιμωρητικής λιτότητας, που πρώτη έθεσε πόσο απαράδεκτο είναι τα πλεονάσματα των χωρών του Βορά να αντικατοπτρίζονται στα ελλείμματα των χωρών του Νότου, τώρα απλά να παρατηρεί τις εξελίξεις, σα μια μικρή και ασήμαντη χώρα.

Μερίδα του κόσμου φοβάται μήπως αυτά τα μέτρα περιορισμού - λόγω του κορωνοϊού - αποκτήσουν ένα είδος μονιμότητας και μήπως ενδεχομένως στραφούν κατά της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σας ανησυχεί εσάς κάτι τέτοιο;

Μας ανησυχεί και πολύ μάλιστα. Φοβάμαι ότι όταν θα βγούμε από τα σπίτια μας θα βγούμε σε έναν διαφορετικό κόσμο. Και ιδιαίτερα στη χώρα μας, με ανησυχεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι η κρίση έχει αρχίσει να δημιουργεί μείζονα ζητήματα δημοκρατίας. Και η λογοδοσία είναι βασικό στοιχείο της Δημοκρατίας. Ωστόσο, εδώ και δύο μήνες η κυβέρνηση νομοθετεί μόνο με ΠΝΠ, ακόμη και για τα οικονομικά μέτρα.

Η ενημέρωση επίσης είναι βασικό στοιχείο της Δημοκρατίας. Είχαμε και απόπριν ένα ασφυκτικό πλαίσιο που στραγγάλιζε το πλουραλισμό. Με τη κρίση αυτό απογειώθηκε. Δεκάδες Μέσα Ενημέρωσης αδυνατούν να καλύψουν τα έξοδά τους. Και η κυβέρνηση φαίνεται να το διασκεδάζει. Βγάζει χρήμα από το Δημόσιο Ταμείο για να δώσει χωρίς καμία διαφάνεια σε όποιον αυτή επιθυμεί. Με το αζημίωτο φυσικά. Με αντίτιμο να λιβανίζουν τον κ. Μητσοτάκη από το πρωί μέχρι το βράδυ και να υβρίζουν ή να εξαφανίζουν τη φωνή της αντιπολίτευσης. Ακόμη και η Δημόσια τηλεόραση, έκοψε στη μέση τη προβολή της υποτίθεταιδιακαναλικήςσυνέντευξης μου για την οικονομία. Όσο θυμάμαι τα πολιτικά πράγματα, αυτό δεν έχει ξανασυμβεί. Διακαναλική της Αξιωματικής αντιπολίτευσης δίχως κανάλια.

Αλλά και οι Ανεξάρτητες Αρχές, οι ρυθμιστικοί φορείς, δείχνουν να βυθίζονται στην ανυπαρξία τους. Αναρωτιέμαι αν για παράδειγμα το ΕΣΡ υπάρχει, αν είναι καλά στην υγεία του ο Πρόεδρός του, που διορίσαμε εκεί με διακομματική πλειοψηφία ή τον χτύπησε και αυτόν κανένας ιός. Όχι ο ιός της γρίπης αλλά της αδράνειας και της ανυπαρξίας.

Μας ανησυχεί επίσης η απόπειρα μονιμοποίησης, με πρόσχημα την πανδημία και τις επιπτώσεις της, των μέτρων που στρέφονται κατά των εργαζομένων, και της κοινωνικής πλειοψηφίας, προς όφελος όσων βλέπουν τα δικαιώματα των πολλών ως εμπόδιο στον πολλαπλασιασμό των κερδών και της δύναμής τους.

Μας ανησυχεί τέλος η ιδέα ότι θα συνηθίσουμε τον αυτοπεριορισμό και την κοινωνική απόσταση. Γιατί η απόσταση των ανθρώπων είναι εχθρός της Δημοκρατίας. Και ειδικά σε περιόδους κρίσης αυτό που χρειάζεται είναι η αλληλεγγύη και η συλλογική διεκδίκηση. Να βρεθούμε ξανά ο ένας πλάι στον άλλο. Και να παλέψουμε μαζί για να μη μείνει κανείς μόνος του απέναντι στη κρίση.

Τα σενάρια πρόωρων εκλογών ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι που διακινούνται στον Τύπο πώς τα βλέπετε; Ο κ. Μητσοτάκης τα διέψευσε κατηγορηματικά. Θεωρείτε ότι είναι άκαιρα ή έχουν κάποια λογική βάση;

Να θυμίσω το παλιό και γνωστό: Τα σενάρια πρόωρων εκλογών πάντα διαψεύδονται. Με τόσο μεγαλύτερη ένταση, μάλιστα, όσο πιο πιθανά είναι. Πιστεύω λοιπόν ότι ο κ. Μητσοτάκης παρά την πανδημία, θέλει να κάνει εκλογές όσο πιο γρήγορα. Δεν έχω καμία αμφιβολία επ' αυτού. Και σκέφτεται εκλογές όχι από υπερβολική σιγουριά αλλά από φόβο. Από φόβο ότι όσο περνάει ο καιρός θα βρίσκεται απέναντι στις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης που αυτός με την πολιτική του έχει ήδη γιγαντώσει.Και θέλει να δραπετεύσει από αυτή την ευθύνη.Και πολλοί γύρω του, τον συμβουλεύουν να το πράξει, αδιαφορώντας για την ηθική ζημία, όχι γιατί τους έπιασε ο πόνος της δημοκρατικής νομιμοποίησης αλλά ακριβώς για το αντίθετο. Επειδή ονειρεύονται να υφαρπάξουν τη νομιμοποίηση. Ωστόσο όλα αυτά είναι ευσεβείς πόθοι. Γιατί στην πολιτική όπως και στη ζωή, συνήθως πέφτεις μέσα στους λάκκους που σκάβεις για τους άλλους.  

Πηγή Newsbomb.gr